Reizen naar Chiradzulu, Ntaja en Liwonde


In de afgelopen 2 weken heb ik weer drie reizen gemaakt. Naar Chiradzulu, Ntaja en Liwonde. Twee trainingen en een opening van een nieuwe kerk.

Mensen die culturele antropologie gestudeerd hebben zouden het verblijf in een dorp enorm interessant vinden, Ik heb altijd een dubbel gevoel over een verblijf in een dorp. De mensen zijn altijd vriendelijk, maar hun leefomgeving en met name het sanitair is nogal uitdagend.

Het toilet bijvoorbeeld: In Ntaja werd er een kerk geopend en er werden veel mensen werden veel mensen verwacht. De badkamer bestaat uit een met maiszakken afgezet stuk land. Binnen de omheining zijn drie putten gegraven die op twee meter van elkaar afstaan. Daarom heen staat weer een met maiszakken gemaakt muurtje. De maiszakken zijn oud en gescheurd, erg gescheurd kan ik wel zeggen, van binnen uit kan ik de film die vertoond wordt gewoon volgen. Mensen hebben me begeleid naar het toilet omdat het donker is en wachten netjes aan de andere kant van de maiszakken… WAAR IS MIJN PRIVACY?

Privacy is als westerling altijd een issue. Als ik in de dorpjes ben heb ik al regelmatig mee gemaakt dat ik bespied werd als ik me ging wassen. Je merkt het als je “IESSSH” hoort bij elk kledingstuk wat je uittrekt en je kleine voetjes hoort weghollen als je bijna klaar bent. Als het kleine ukken zijn is het ook nog wel grappig. Gênant wordt het als het geen vierjarigen zijn maar 13-14 jarigen die je hoort giechelen. Ik heb ook wel eens gehad dat de wasgelegenheid was omgeven met een omheining van 150 cm. Als ik ging staan kon iedereen mijn laatste 30 cm zien wat voor velen nogal interessant was en voor mij wat ongemakkelijk.

En dan ’s nachts … meestal is het niet nodig, maar na een aantal dagen nsima en lokale kip gaat mijn darmflora nogal protesteren met alle nare gevolgen. Een aantal jaar geleden zat ik weer gehurkt boven zo’n gat en ik zag allemaal lichtgevende kakkerlakken lopen. De planken kraakten vervaarlijk maar goed ik heb het overleeft. De volgende dag vroeg ik naar die lichtgevende kakkerlakken bleek ik naar een toilet te zijn gegaan dat al jaren niet gebruikt werd omdat de planken verrot waren! Het was niet veilig. Waren ze vergeten te vertellen!

Afgelopen week was ik in Liwonde. Omdat er bijna geen stroom is kan het waterbedrijf de pompen niet gebruiken om drinkwater te pompen. Het gevolg is dat een groot gedeelte van het land afhankelijk is van putten of rivierwater. Waar ik was, was geen pomp te vinden, wel de grote rivier de Shire; voor waswater was ik dus aangewezen op rivierwater. ’s Avonds moesten de mensen water halen voor onze groep. Een jongen liep vooruit met een stok om op het gras te slaan en herrie te maken, om de krokodillen weg te jagen! Ze komen terug met emmers bruinig water..

Ik was gisteren zo blij dat ik thuis was en weer een normale (koude) douche had.

Ik ga maar niet vertellen over het slapen op een matje met twee of meer mannen op een kamer of over de bedden waar je de vlooien naar je zaklantaarn ziet springen of waar je ’s nachts de muizen over je koffer hoort lopen. Slapen in een dorp is vooral leuk als je thuis bent en je er weer een blog over kunt schrijven!

Een aantal foto’s en video’s van de drie reizen:

Hartelijke welkom bij aankomst in Ntaja voor de opening van een kerk in een omgeving waar de meeste mensen van een ander geloof zijn.

 

film-showing-2

Jezus-film: honderden mensen en vooral kinderen komen kijken.

 

marquee-and-church-3

Kerkdienst onder een grote tent.

20161016_120309

Daarna de lunch, de leiders lunchen binnen.

20161016_072347

Uitzicht in Ntaja, rechts onze ‘kerktruck’ waarmee we gekomen waren.

20161027_095848

Seminar in Liwonde: groepsfoto.

20161027_101727

Teachers.

20161026_075408

Bijbelstude.

Video lied

20161027_093807

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Foto van Shire rivier.