De eerste zendingscursus in Malawi


De “Halleluja’s” en “Amens” komen me al van verre tegemoet. De kerk is redelijk gevuld, meer dan 70 mensen zijn aanwezig – sommigen zelfs vanuit Mzuzu (meer dan 8 uur rijden!). Ik hoor de stem van John die de mensen helpt met zingen. Hij zingt goed en het swingt goed.

Ik ben niet zo in de swingende mood, ik wacht namelijk nog op één van de predikanten. Hij zou er om 8 uur zijn en hij is de eerste spreker.  Nu is iedereen  op tijd en is de spreker er niet. Ik heb het onderwerp al zo vaak gegeven dat ik het zelf kan doen, maar ik wil me graag goed voorbereiden en ik wil deze keer het echt door en voor Malawianen doen.

Toch schrijf ik wat teksten op, schrijf snel een aantal punten op papier en ga de zaal in om maar te beginnen. We zijn per slot van rekening al een uur ‘te laat’. Ik groet alle mensen en leg uit wat de bedoeling is van de dag. Het is de eerste trainingsdag van een compleet nieuwe cursus die we gaan starten in Malawi. We gaan mensen een missie cursus geven waarmee we ze gaan voorbereiden om zending te kunnen doen over de grenzen van Malawi.

Dan komt er een vrouw naar me toe die vraagt of ze wat mag vertellen. Omdat ik de pastor nog wat tijd wil geven ga ik er mee akkoord. Ze geeft een vlammend betoog waarin ze alle mensen oproept om gewoon “aan de slag” te gaan. Ze vertelt dat ze zelf altijd bang was om wat te doen en om het aan de buren te vertellen, maar na één van onze andere seminars is ze gewoon begonnen in haar eigen dorp. God heeft het enorm gebruikt en ze wil anderen ook oproepen om hetzelfde te doen. Het is een mooie start van de dag.  Dan klokslag 9 uur wil ik beginnen met mijn topic “zending in het Oude Testament” als de deur open gaat en de pastor binnenkomt. Hij blijkt een trouwerij te hebben gehad en zoals altijd loopt zoiets uit. Hij schudt me de hand, en begint. Ik kan opgelucht gaan zitten. Hij doet het goed, is goed voorbereid en de mensen luisteren geïnteresseerd. Na hem komt het hoofd van het zendingsdepartement van één van de grotere kerken. Hij geeft een goede introductie over zending. Hij is in staat om de hele groep mee te nemen en de mensen meer dan 3 uur te boeien.

Tussendoor bidden we voor de vervolgde kerk in Tanzania en Central African Republic. De verhalen maken indruk. Ik vertel een verhaal van een Ethiopische zendeling.

We eindigen met gebed waarbij velen weer instemmen met een luid “Amen” – waarna we de meeting eindigen. Ik stap in mijn auto en rijd terug naar huis. Ik zie een minibus met een sticker “don’t worry God is in control!” en zo is het maar net!

Amen  – Halleluja!